40-letnia Dorota prowadzi kwiaciarnię w podwarszawskim miasteczku. Na zapleczu całuje się z dostawcą Krystianem, z którym od dłuższego czasu łączy ją romans. Mężczyzna nalega, by przestali się ukrywać. Dorota nie chce na razie o tym słyszeć. Jej mąż Gracjan zaginął przed 15 laty i wciąż istnieje możliwość, że się znajdzie. Krystian odpuszcza, ale przy okazji wizyty Aliny, siostry Doroty, przedstawia się jako jej partner. Dorota jest początkowo wściekła, ale z czasem przyznaje rację Krystianowi. Tym bardziej, że sama Alina tłumaczy jej, że powinna zaakceptować rzeczywistość i ułożyć sobie życie. Para zaczyna być ze sobą oficjalnie. Krystian właściwie pomieszkuje już w domu Doroty. Wkrótce Dorota odbiera telefon z policji. Okazuje się, że w Łodzi znaleziono bezdomnego mężczyznę, który przypomina jej męża Gracjana. Policjanci próbowali ustalić jego tożsamość i tak trafili na zdjęcia poszukiwanego Gracjana. Dorota jest w szoku. Udaje się na komendę. Policjantka ostrzega, że ten mężczyzna ma poważną amnezję. Nie wie kim jest, nie ma wspomnień a poznawczo jest na poziomie dziecka. Lekarze mówią, że stało się tak w wyniku groźnego krwiaka wewnątrz czaszki. Zmiany w jego mózgu nigdy się nie cofną. Dorota rozpoznaje w bezdomnym swojego męża. Postanawia zabrać go do domu. Krystian nie może się pogodzić z jej decyzją