22-letnia Dominika, studentka prawa, zachodzi w nieplanowaną ciąże. Zarówno ona jak i jej partner Maciej nie chcieli mieć dzieci, więc oboje są z tego powodu bardzo niezadowoleni. Maciej jest wściekły, krzyczy na Dominikę obwiniając ją za to, że zaszła w ciąże – to ona zażywała tabletki, może jakąś pominęła? Maciej mówi Dominice, żeby usunęła ciążę. Dziewczyna się zgadza. Gdy jej matka Jolanta dowiaduje się o ciąży i o jej planach, prosi, wręcz błaga, żeby nie poddawała się aborcji. Mówi, że będzie tego żałować, dziecko to skarb. Dominika mówi matce, że nie zmieni decyzji, podda się aborcji. 22-latka planuje wyjechać do Czech na zabieg, a jej parter namawia ją na aborcję farmakologiczną. Kilka dni później dziewczyna zaczyna krwawić. W szpitalu okazuje się, że poroniła. Po wyjściu ze szpitala jest w fatalnym stanie psychicznym, czuje jakąś dziwną pustkę, myślała o tym, żeby usunąć ciąże, ale chyba nie poddałaby się aborcji, urodziłaby to dziecko. 22-latka ma praktyki w kancelarii, dostaje od koleżanek i kolegów masę wsparcia. Tymczasem zazdrosny Maciej próbuje bezskutecznie odzyskać Dominikę.